Interest(s)

Hakan Fidan haberi: Bir örneği kendimden vereceğim. MİT Müsteşarı Hakan Fidan, Kaşıkçı cinayetinden sonra Washington’a Türkiye’nin tavrını ABD Senatosu’nda anlatmaya geldiğinde bunun haberini bir tek ben yakalamıştım. İlk tepkim haberin hemen verilmesinin ve haber atlatmanın şehvetine düşmek oldu ve hemen yazacaktım az daha. Sonra aklı selim devreye girdi ve acaba bir sakıncası olur mu düşüncesi hakim oldu. Bunun üzerine cumhurbaşkanlığı iletişim yetkililerine mesaj çektim ve bunun yazılmasının bir sakınca doğurup doğurmayacağını sordum. Haberi ancak onlardan sakınca olmaz yanıtı geldikten sonra yayınladım. Ülke çıkarları söz konusu olabileceğinden bu davranışımın gazetecilik ilkelerimi filan zedelediğini de katiyen hiç düşünmedim. İçim rahat ve bütün genç meslektaşlarıma bu tavrı tavsiye ediyorum. Serdar Turkut HaberTurk

All'epoca l'impressione che si poteva ricavare, è che la notizia della visita a Washington fosse stata fatta circolare di proposito.
Mohammed bin Salman non ha consapevolezza della realtà che lo circonda perché gli è mancata una corretta interlocuzione con l'esterno. Forse è l'unico, o tra i pochi rampolli reali del Golfo, a non avere frequentato l'accademia di Sandhurst. Gli manca una coscienza storica a tutto tondo.
Il dialogo con il Congresso aveva la funzione di controbilanciare la nozione errata che il solo avere Trump e Kushner come alleati, può concedere potere assoluto.
In Occidente non funziona in questo modo.
E spesso nemmeno in medio-oriente vale questa logica.

In generale oggigiorno il giornalismo è espressione di interessi particolari che rappresentano solo in parte (talvolta sono completamente all'opposto) l'interesse nazionale.
E' anche difficile per un giornalista, se ha possibilità di scelta, riuscire a fare certi tipi di distinzione e non lasciarsi usare.